>Bu blog’a her gün 1 yazı göndermek için bu senenin başından beri kendim ile mücadele ediyorum. En fazla dayanabildiğim süre şimdiye kadar 1 hafta oldu. Bu süreci aşabilirsem, depresyondan da çıkabilirim belki…

Bunun dışında en severek takip ettiğim yazarlarımızdan Perihan Mağden geçen hafta Radikal gazetesindeki köşesine veda etti. Artık kitap yazacakmış. Kitaplarını da severek okuyorum, okurum da… ancak köşesini takip edenler bilir, kelime icatlarını, memleketimden insan manzalararı psikolojik karakter tahlillerini ve herkese verip veriştirmesini çok özleyeceğim inanın. Benim cesaretim ve potansiyelim yok, bari olan birine vekaleten yaşayayım durumları idi benim Perihan Mağden ile olan okur-yazar ilişkim.

Bu arada fransızca-ingilizce çeviriler yaparak para kazandığımı bilmeyen, duymayan sağır sultan kalmadı artık. Evinden çalışma fikri büyük küçük herkesi cezbetse de toplumsal tecrit durumları da cabası. İyi iş çıkarırsın, iş üstüne iş gelir, evden çıkamazsın. Kötü iş çıkarırsın, iş gelmez, para da gelmediği için gene evden çıkamazsın. Ben depresyonda olmayayım da kim olsun????

Uzun süre büyük ofislerde çalışıldığı için tabldot usulü yemeğe çok alışmışlığım var. Günde 3 öğün 3 kap yemek olsun istiyor bu gönül. Hafta sonları fast-food yenebilir, bir sakıncası yok. Haftanın 5 günü böylesi 1 menüyü çıkartmak için gerekli alışveriş ve pişirme işlemlerini kim üstlenecek? Evden çalışınca öğle saatinde aşağı yemekhaneye inme ve neşeli bir ortamda sohbetle karışık yeme gibi bir durumlar olmuyor. Bizim evin altında malesef kalorifer dairesi var. Sodexho’ya da razıyım ama bugüne kadar teklif eden olmadı. Aranızda başka evden çalışanlar varsa, parmak kaldırsın onların durumu nedir? Bilelim. Akıl akıldan üstündür. Yani gene depresyondayım…

Bir sürü güzel film girdi vizyona. Benim başımda saat tutan cadaloz bir müdürüm yok ama gene de bu filmleri göremiyorum. Nedir bu durum? Ne kadar devam edicek? Biri bana bir açıklama getirebilir mi?

Birazda her güne 1 yazı yetiştirme acelesi ve çelınc’ı (Challenge) yüzünden böööle depresyon bir yazı oldu. Okumayın ya da kötü yorum yapın. Baştan kabullendim. İçim rahat.