>Mantarlara olan ilgim ve sempatim sanırım küçük yaşta okuduğum çocuk kitaplarından, belki de Alice Harikalar Ülkesinden geliyor. Ya da genetik. Biran düşününce annem ve kız kardeşimin de mantar fotografları çektiğini hatırladım.

Kimilerinin zehirli olabileceği, yenmemeleri gerektiği bana anlatıldığında çok şaşırmış ve hatta bu bilgiyi biraz şüpheyle karşılamıştım. Özellikle de o sevimli kırmızı, üzeri beyaz beneklinin içlerinde en zehirlilerinden biri olduğunu öğrendiğimde…
Saçma gelmişti. Yiyeceklerin tek amacı ve hedefi yenmek olmalıydı. Yenmek için rekabet eden onca besinin içerisinde ön plana çıkabilmek için de biraz gösterişli olmak gerekliydi. Yer elmasını kim yesindi ki? Dolayısıyla, bu benim kırmızı ve beyaz mantarım, bu duruma çok uygundu. Halbuki bana tam aksi iddia ediliyordu. Çok anlam verememiştim. Hayatımdaki ilk anlam çatışması işte böyle bir mantarla başlamıştı.
Düşünmeye devam ettim. Peki o zaman bu mantar neden dolayı süslüydü. Tüm eciş büçüş mantarlarla birlikte tahta bir piknik masasının üzerinde sergilenseler, tüm dikkatleri ve iştahları kendinde toplayacak olan şüphesiz benim sevimli, kırmızı ve beyaz beneklim olurdu. O halde, bunun anlamı ne oluyordu? İnsanları zehirlemek. Buna da bir anlam veremiyordum. Dünyanın ve tüm canlıların hakimi biz insanlar olduğumuza göre bizi zehirlemek de ne demek oluyordu? Yaradılıştan kötülüğümüzü isteyen canlılar mı vardı? Ya da bunlar soyumuzu tüketerek dünyayı ele geçirmeyi planlayan ve dolayısıyla çekici bir besin kılığına bürünmüş uzaylılar mıydı?
Dün öğlen bizim buranın pazarından elim kolum torbalarla yüklü eve doğru gelirken yolda bu krep ya da pancake biçimli mantarları görünce aklıma yukarıda paylaştığım bir zamanların mantığı geldi. Gülümsemekten kendimi alamadım. Sonra çevreme daha dikkatli bakınca hemen hemen her ağacın dibinde bu mantarlardan, hatta çok daha büyüklerinin bile olduğunu gördüm. Bu kadar fazla olmalarına şaşırdım. Hemen kendimce zaten Eylül ayı. Yağmur yağdı. Böyle oldu. şeklinde bir mantık yürütmeye devam ediyordum ki… Bir anda olayın çok ciddi olabileceğini kavradım. Bu bir başlangıç olabilir. Peşini bırakmayacağım…
Reklamlar