>

Oğuz Atay’ın çok dokunaklı bulduğum bu son satırlarını bir gün ben kendimin bizzat kullanabileceği hiç aklımdan geçmemişti. Oğuz Atay deyince hemen laf lafı açsın laf kapıyı açsın, yazar oldum öyküm yayınlandı ya, böyle “klişe” laflardan artık hiç haz etmez oldum, ancak ve ancak henüz kendiminkileri icat edebilme yeteneğim gelişmediğinden şimdilik yine bu klişelerle idare edelim, Ubor Metenga’nın 31 mayıs oturumundaki konuk öykü Oğuz Atay’ın Korkuyu Beklerken kitabındaki ilk ve okuduğum anda vurulduğum muhteşem öyküsü BEYAZ MANTOLU ADAM’ı. Tüm yer rezervasyonları ilk günlerden doldu. Benim bile rezervasyonum yok düşünün. Ancak yine de gelin. Kim olursanız olun, yine de gelin derim. Rezervasyon yaptırıp işi çıkanlar çok oluyor. Elbet bir yer bulunur. Yani ben her halukarda gideceğim. Haberiniz olsun. İçeriye girebilmek için her yol mübahtır. Benden söylemesi.
Ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba’ya gelince: Blog adresi bir zamanlar elimde olan ama şimdi her şey çok geç, nedenlerden dolayı değişti. Duyduk duymadık demeyin. Herkese haber verin. Blog!a güncelleme yaptıkça kimsenin ruhu duymuyor. Hatta nasıl olmuş bilmiyorum, güncellemeler twitter’da bile yer almıyor. Umutsuz durumdayım. Okuyucularımı kaybettim. Her türlü yardıma muhtacım. Kunegond’u Yaşatma ve Kalkındırma Vakfı üyelerine duyurulur. Kunegond Okuyucuları aranmaktadır.
Reklamlar