Etiketler

Çok yazacağım vardı ama iki buçuk saatlik yürüyüşten sonra kanepeye yayılıp oturunca unuttum. Tek bildiğim alaca karanlığın serinliğinde eve dönmek çok hoş.

Öyle susadım ki, sokak hayvanları için bırakılan su kaplarına saldıracaktım utanmasam. Hele bir tanesi yeni tazelenmiş gibiydi.

Şu anda televizyonda oynayan bir filmden aklıma geldi. Bir zamanlar Fransa’da çıraklıktan yetişme doktorlar varmış. Kuaför ya da kaportacı yanına girer gibi doktor yanına girmek ve meslek sahibi olmak. Fena fikir değil aslında.

Yürüyüşten dönerken kendimi öyle zayıf hissediyordum ki, uçuyordum sanki. Asansöre binip de aynada kendimi görünce hayal kırıklığına uğradım. Evden içeri adımımı atınca soluğu banyodaki tartının üzerinde aldım. Gram vermemişim.

Koca kışı devirdik. Dün Ubor Metenga ile IKSV sezonunu kapattık. Yarın Atölyenin son günü. Yorgunluktan olsa gerek bir hüzün bastı. İyisi mi ben gidip bir şeyler yiyeyim.

 

 

Reklamlar